رمان
درباره سایت
امکانات وب
ناگهان صدایی عصبی و ناشناس به گوشش رسید : اَه .. شروین پردَ رو بکش کور شدم !
شروین ... ناسلامتی صبح شده خانما ... در ضمن خانم منا من کار دارم فکر نکنم ظهر بیام منتظرم نشینید !
... اوهووووو ! پرررررو!
شروین خنده ای کردو بیرون رفت . و همین که رفت منا متوجه بیدار شدن ایلیا شد : نادیااااااااااااااااا!!!
و نادیا هم با داد زدن منا در جا از خواب پرید و گفت : هاااا! چته ؟ بی خوابم کردی!؟
.... ایلیا داره بهوش میاد!!! نادیا با شنیدن این خبر سریع بالای سره ایلیا ظاهر شد: ایلیا اااا!!!
منا ... هوی چته ترسوندیش روانی !!
و ایلیا هم وسطِ دعوایشان پرید و گفت : ببخشید شما؟!
بعد هم بلند شد و نشست .. ........ نادیا : بابا شوخی نکن دیگه !
ایلیا سرد و جدی گفت : فکر نکنم حرفی که زدم شوخی بوده باشه !
منا ... راست میگه دیگه نادیا شروینم که از اول گفت شاید مخش عیب کنه!
نادیا نگاهی متفکرانه به ایلیا انداخت و گفت : یعنی واقعا ممکنه فراموشی گرفته باشه
ایلیا ... منظورتون از این حرفا چیه؟
منا ... هیچی بابا هی ما هر چی میگیم تو میگی «چی!»
نادیا ... اره والا !
ایلیا بی توجه به حرفاشون گفت : من میرم بیرون بلکه هوایی تازه کنم !
************************ «رامین »
داشتم به خونه ی شروین نزدیک میشدم که یه چهره ا ی اشنا از جلوم رد شد . دهنم گشاد شده بود مثله چی .. شهرام : هوی کجایی ؟
... ها؟ چی ؟ من خوبم !
... چرا چرت و پرت می گی ؟
... هیچی تو برو من یه کار دارم ..........
.... باشه..... این و گفت و رفتم ، در حال دویدن بودم که به یه سخره با منظره ای فوقلعاده برخورد کردم و دختری پشت به من نشسته بود ، یه دفعه امیده عجیبی به هِم وارد شد که اون زندست ونمرده باسرعتِ هر چه تمام تر به طرفش دویدم ، دستم و روی شونش گذاشتم و به طرف خودم برش گردوندم ولی نه ...... خودش نبود ....................................
دخترک با چشمانی گشاد به من زل زده بود تا که دهان باز کرد و گفت : ش .. شم... شما ؟
دستم و از روی شونش برداشت و گفتم : هی .. هیچی عذر میخوام ....
معلوم بود که یکی از برده هاییِ که از ایران اوردنش با لباسای پاره ای هم که پوشیده بود و از همه مهم تر زبون فارسی هم که بلد بود میشد این و به راحتی حدس زد ..... با ناامیدی و افسوس دمم و گذاشتم رو کولم وبه طرف خونه ی شروین حرکت کردم ..................
************************** « ایلیا »
داشتم از خونه بیرون می اومدم که از کنار یه مرد رد شدم که چهرش برام اشنا بود ولی هر چی به این مُخ لامصبم فشار اوردم هیچی به هیچی ، نه مثل اینکه واقعا این مغز من به خودش یه تکون داده اونم بد جور !!............
************************** « نادیا»
داشتیم صبحونه می خوردم که یه تقه به درِ چوبیِ ته راه رو خورد : شروین ، داداش درو باز کن منم رامین ، کجایی باز کن دیگه ، اذیت نکنا ، ببین اگه درو باز نکنی میشکونمش فهمیدی ، باز کن تا اون روی سگم بالا نیومده ، دِ یالا !!!.............
ما هم که با شنیدن اون صدا ها ی عصبانی سرِ جامون میخ کوب شده بودیم به جز ایلیا که با کمال بی خیالی داشت صبحونش رو میلُ نبوند که یه دفعه از چهرش و ابرو های گره خوردش فهمیدم تا اوج عصبانیت رفته تا اینکه به سرعت از جاش بلند شد وخیلی تند به طرف در رفت و ما هم از پشت دنبالش وَ هی میگفتیم که شروین گفت در و روی هیچ کس باز نکنید تا من نیومدم . دست اخر اینقدر این جمله رو تکرار کردیم که رو ترش کرد و گفت : اگه جرعت دارین این جمله رو یه باره دیگه تکرار کنید تا دندونا تون و خورد کنم بندازم جلو سگا افتاد ؟! سرم رفت از بس این اَبلَها پشت این در وِراجی کردن ........ وبدون هیچ حرفی رفت سمتِ در و ما هم خشکمون زده بود از تعجب ، تعجب از حرفا و کاراش ، کارایِ ایلیا و این روزگار ، اون دیگه خودش نبود ، نه.... ایلیا عَوَض شده بود بدجورم عوض شده بود !..................................
************************ «رامین »
همین که داشتم با عصبانیت به در مشت می زدم شهرام گفت : فکر کنم واقعا خونه نیست ........ منم با دادی گفتم: یعنی چی نیست ؟! شروین همیشه تا لنگ ظهر خوابه ! چند بارم از اینکارا که به قول خودش از این شوخیا کرده بود ! یادم میاد اخرین باری که این کارو انجام داد درست مثل الان هوا برفی بود و «1» ساعت کامل ما رو علاف خودش کرده بود ! و الانم یکـ.........
خواستم ادامه ی حرفم و بزنم که یه دفعه در با شدت زیادی باز شد و رفت تو دماغم ! ....... از درد به خودم میپیچیدم و روی زمین افتاده بودم ! .... از بینیم با شدت زیادی خون می اومد و روی زمین و خونی میکرد ، با اینکه درد داشتم ولی تونستم صدایِ شهرام و بشنوم ، روی زانو هاش خم شده بود و اسمِ من و صدا میزد که یه دفعه بلند شد و رو به کسی که در و هول داده بود گفت: هوش چته رَواااااااااااااااااا......................ت.. تو .. تووووو!؟!!!!
از صداش معلوم بود که کاملا تعجب کرده ! با اینکه سخت بود ولی سعی کردم بلند شم و همین که بلند شدم شروین قَش کرد! و منم که خیلی مشتاق بودم برایِ دلیلش نگاهم و به سمت در دوختم و... وای .. نه .. اون .. زِن.. زنده.. زنده بود !
ایلیا ... هوی! چته ؟ مثل احمقا زل زدی به من ؟ ها ؟ ادم ندیده ای؟
ودستاشو به نشونه ی تهدبد بالا گرفت و گفت: ببین اقا من روابطی خوبی با اقایون ندارم در کل ریختشون و که ببینم حالم بد میشه ، پس تواَم سعی کن مودب باشی اقایِ به اصطلاح محترم و اگرم فارسی بلدی این و تو گوشایِ کرت فرو کن که اگه یه باره دیگه مزاحم بشی و کامم و بهم تلخ کنی کاری می کنم که مرغایِ اسمون که هیچ مرغ و خروسایِ همسایم به حالت گریه کنن و عزا بگیرن! حالام تا فکت و بالا نیاوردم گورت و از اینجا گم کن و این حرفایِ چند من یه غازِ تو به یه احمقِ دیگه تحویل بده !! افتاد یا بازم حالیـ ...
و صدای شروین باعث شد حرفش و قطع کنه البته تا ثیر زیادی در خشک شدن من داشت! ..................... شروین : بسه ! بابا خوردیش .....و قَه قَهِ یِ بلندی زد و دقیقا من مثلِ دخترا از حال رفتم !!!!.........................
*************** «منا»
داشتیم به جرو بحث های ایلیا گوش می دادیم که شروین از راه رسید و همون موقع اون اقا مثل دوستش از حال رفت !.......
برچسب:
نویسنده: فرشته12